มันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นนะครับ - BigBill

พวกคุณครับ นี่ไม่ใช่กระทู้ประเภท 'ดูฉันสิ ฉันฮอตมาก ฉันสอยสาวได้ทุกแนว ทำไมพวกคุณถึงได้แหยกันขนาดนี้' อีกกระทู้หนึ่งหรอกนะครับ ผมว่าที่นี่มีกระทู้แนวนี้เยอะเกินความจำเป็นแล้วล่ะ แต่นั่นก็แค่ความเห็นส่วนตัวของผมนะ

ผมเหมือนกับพวกคุณส่วนใหญ่ที่กำลังอ่านส่วนเทคนิคต่างๆ มากกว่า ผมเพิ่งเริ่มก้าวแรกเข้าสู่โลกของการเป็นนักรัก (Ladykiller) ครับ เพิ่งแค่ช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมานี้เองที่ผมเริ่มเข้ามาที่นี่ แล้วก็ลองใช้เทคนิคต่างๆ เริ่มเข้าไปคุยกับสาวๆ และทำอะไรทำนองนั้น

ผมไม่ได้เป็นคนหุ่นบาง และผมก็ไม่ได้หล่อ ผมทำงานงั้นๆ และหลังจากที่ผมเลิกกับแฟนเมื่อสองปีก่อน ผมก็ต้องย้ายกลับไปอยู่กับแม่ เพื่อที่ผมจะได้มีเงินพอสำหรับไปเรียนต่อแบบเต็มเวลา และจ่ายค่าเลี้ยงดูบุตร (ที่แพงมหาโหด) ที่ผมต้องจ่ายอยู่ทุกเดือน

ฟังดูไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการเดทเลยใช่ไหมครับ? และที่หนักไปกว่านั้นคือ ผมเป็นพวก 'พ่อหนุ่มแสนดี' (Nice Guy) เรื้อรังมาทั้งชีวิตเลยล่ะ

ดังนั้น เมื่อถึงวันที่ผมตัดสินใจในวันชะตาขาดนั้นว่า 'พอที' หลังจากที่ผมเพิ่งโดนยัยผู้หญิงโง่ๆ คนหนึ่งหักอก ซึ่งเธอไม่มีอะไรดีไปกว่าการพยายามทำให้ผมอับอายขายหน้าเข้าไปอีก ผมก็คาดไว้แล้วว่ามันต้องยากแน่ๆ ผมเตรียมใจเจอกับการถูกปฏิเสธ ความอับอาย ความหงุดหงิด และความไม่สำเร็จไว้แล้ว แต่ให้ตายเถอะ ผมนึกถึงใบหน้าของยัยสารเลวนั่นและวิธีที่เธอหลอกปั่นหัวผมเหมือนคนโง่ รวมถึงความรู้สึกในตอนนั้น แล้วผมก็โกรธจนหน้ามืด (Saw red) ผมเห็นเลยว่า ไม่ว่าผมจะต้องเจอกับอะไร ไม่ว่าจะถูกหลอกให้มีความหวัง ถูกปฏิเสธ ถูกเมิน ถูกเยาะเย้ย ฯลฯ... สาบานได้เลยว่าผมจะแสดงให้ยัยนั่นเห็น รวมถึงทุกคน และตัวผมเองด้วย... ว่าผมดีได้มากกว่านั้น!

ผมจึงเริ่มคุยกับผู้หญิงด้วยหัวใจที่เต้นรัวและมีก้อนจุกอยู่ที่คอ ตอนแรกผมแค่คุยเฉยๆ ผมไม่เคยชวนพวกเธอไปไหนเลย จนผมมาเจอเว็บนี้แล้วก็เริ่มอ่าน ผมอ่านแล้วอ่านอีก อ่านอยู่อย่างนั้น ผมตัดสินใจว่าการเปลี่ยนตู้เสื้อผ้าใหม่น่าจะช่วยได้ แล้วผมก็ซื้อน้ำหอมดีๆ มาใช้ จากนั้นผมก็เริ่มขอเบอร์ครับ แน่นอนว่าตลอดเวลาที่ทำ ผมรู้อยู่แก่ใจว่าต้องโดนปฏิเสธยับเยินแน่ๆ และคงจะได้แค่ 1 เบอร์จากสาวๆ ทุกๆ 20 หรือ 30 คนที่ผมขอ ผมจะไม่ขอเบอร์ผู้หญิงเลยถ้ามีคนอื่นอยู่แถวนั้น เพราะผมไม่อยากให้ใครมาเห็นความพยายามที่ดูน่าเวทนาของผม และการถูกปฏิเสธที่มันต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

แต่รู้อะไรไหมครับ? มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น พอผมรวบรวมความกล้าและเริ่มถามออกไป แน่นอนว่ามีบางครั้งที่ถูกปฏิเสธ แต่ส่วนใหญ่แล้วผมกลับ 'ไม่' โดนปฏิเสธครับ และถึงจะโดน มันก็ไม่ได้แย่อย่างที่ผมคิดไว้เลย ตอนนี้ผ่านมาได้สองสามเดือนแล้ว การเข้าไปจีบสาวไม่ได้ทำให้ผมกังวลขนาดนั้นแล้ว เชื่อผมเถอะ ความท้าทายที่แท้จริงมันเริ่มหลังจากที่คุณได้เบอร์มาต่างหาก ตอนนี้ผมยังอยู่ในช่วงเรียนรู้อีกเยอะ (หมายความว่าผมยังทำได้ไม่ดีเท่าไหร่!) แต่ถ้าผมเรียนรู้วิธีการเข้าหาได้ ผมก็เรียนรู้ส่วนที่เหลือได้เหมือนกัน

ดังนั้น สำหรับพวกคุณที่ยังลังเลอยู่ ผมหวังว่าคุณจะตัดสินใจลุกขึ้น เลิกลังเล แล้วเริ่มลงสนามซะ ใช้เทคนิคต่างๆ ในบอร์ดนี้แหละครับ แล้วคุณจะไม่ผิดหวัง เชื่อคำพูดจากผู้ชายแบบพวกคุณคนนี้เถอะ...

มันไม่ได้แย่ขนาดนั้นจริงๆ นะครับ!